مصيبت تو ، مصيبت ما هم هست و جدايىاش تو و ما را تنها كرده است . خداوند ، او را در بازگشتگاهش شادمان كند ! از كمال سعادتش ، آن بود كه خداى متعال ، فرزندى مانند تو را روزىاش نمود كه جايش را پس از او بگيرد و به فرمانش ، بر جاى او بنشيند و براى او رحمت الهى طلب كند ، و من مىگويم : خدا را سپاس كه جان‌ها از جايگاهت و از آنچه خداوند عز و جل در تو و نزد تو قرار داده ، خشنودند . خداوند ، تو را يارى دهد و نيرومند سازد و پشتيبانىات كند و موفّقت نمايد و سرپرست و نگهدار و مراقب و كفايت كننده‌ات باشد ! » . « 1 » 616 . الغيبة ، طوسى - به نقل از محمّد بن ابراهيم بن مهزيار اهوازى - : پس از وفات ابو عمرو [ عمرى ] توقيعى [ به من ] رسيد كه نوشته بود : « و پسر - كه خداوند ، حفظش كند - همواره در روزگار حيات پدرش - كه خدا از او خشنود باشد و خشنودش كند و رويَش را خرّم گرداند - مورد اعتماد ما بود و نزد ما همان جايگاه و مأموريت را دارد و پسر نيز از ما فرمان مىگيرد و مطابق آن عمل مىكند . خداوند ، سرپرستى او را به عهده بگيرد ! گفتهء او را گوش دار و اين تعامل ما با او را به همه برسان » . « 2 » 617 . الغيبة ، طوسى - با سندش به نقل از عبد اللَّه بن جعفر حميرى - : هنگامى كه ابو عمرو « 3 » - كه خداى متعال ، از او خشنود باشد - در گذشت ، نامه‌هايى در جانشينى ابو جعفر [ محمّد بن عثمان عَمرى ] به ما رسيد كه با همان خطّى بود كه با آن مكاتبه مىكرديم . « 4 » 618 . الغيبة ، طوسى - به نقل از ابو العبّاس - : هبة اللَّه بن محمّد ، نوهء دخترى امّ كلثوم ، دختر ابو جعفر عَمرى - كه خدا از او خشنود باد - برايم از استادانش نقل كرد كه آنان گفتند : شيعه همواره عدالت عثمان بن سعيد و محمّد بن عثمان - كه خداى متعال ، هر دو را رحمت كند - را قبول داشتند ، تا آن كه ابو عمرو عثمان بن سعيد ، وفات كرد - خدايش رحمت كند - و

--> ( 1 ) . الغيبة ، طوسى : ص 361 ح 323 ( با سند معتبر ) ، كمال الدين : ص 510 ح 41 ، الاحتجاج : ج 2 ص 562 ح 353 ، بحار الأنوار : ج 51 ص 348 . ( 2 ) . الغيبة ، طوسى : ص 362 ح 325 ، بحار الأنوار : ج 51 ص 349 ح 2 . ( 3 ) . ابو عمرو ، عثمان بن سعيد ، اوّلين نايب امام زمان عليه السلام است . ( 4 ) . الغيبة ، طوسى : ص 362 ح 324 ، بحار الأنوار : ج 51 ص 349 ح 2 .